Nieuwelingen
Donderdag 17 mei, Ronde van Zwevegem, België
3. Kevin Inkelaar
Woensdag 16 mei, DK Tijdrijden Zuid Holland
15. Vincent Ladeur
Zondag 13 mei, Ronde van Klein Zwitserland
20. Thomas Hoole
Zondag 13 mei, Wielerronde van Stampersgat
36. Jordy Kabbedijk
Zaterdag 12 mei, Omloop door het Land van Bartje
27. Kevin Inkelaar
Zondag 6 mei, Wielerronde van Standdaarbuiten
28. Olivier van Pelt
Zondag 29 april Jeugdwielercriterium Eijsden
4. Kevin Inkelaar
Zaterdag 28 april, Wim hendriks Trofee, St. Gillis-Waas-Koewacht
82. Vincent Ladeur
Zondag 22 april, Ronde van waterland, Amsterdam
13. Thomas Hoole
Zaterdag 21 april, Omloop door het land van Kleine Hein, Emmen, 1e jaars Nieuwelingen
13. Kevin Inkelaar
Zaterdag 21 april, Omloop door het land van Kleine Hein, Emmen, 2e jaars Nieuwelingen
61. Vincent Ladeur
VERSLAG:
Dit jaar was er voor de 1e en 2e jaars Nieuwelingen een aparte wedstrijd.
Bij de 1e jaars was het peleton na 20 km. al helemaal uit elkaar gereden. Kevin Inkelaar reed de hele wedstrijd heel attent en na 50 km. was Kevin met 4 jongens weggereden. Deze werden teruggepakt, Kevin demarreerde gelijk door en pakte 20 sec. voorsprong. Er kwamen nog 4 jongens bij Kevin aansluiten, zij werkten goed samen en bouwden hun voorsprong uit naar 40 sec. Er werd zo hard gereden dat Kevin uiteindelijk samen overbleef.
3 km voor de finish sloeg het noodlot toe, Kevin z’n ketting viel eraf, waardoor hij van z’n fiets afmoest. Hij kon z’n ketting er weer opleggen maar was zijn voorsprong kwijt. Hij finishte nog knap als 13e. Oliver en Jim moesten helaas na 30 km. de wedstrijd verlaten omdat ze teveel op achterstand kwamen.
Dit jaar was er voor de 1e en 2e jaars Nieuwelingen een aparte wedstrijd.
Bij de 1e jaars was het peleton na 20 km. al helemaal uit elkaar gereden. Kevin Inkelaar reed de hele wedstrijd heel attent en na 50 km. was Kevin met 4 jongens weggereden. Deze werden teruggepakt, Kevin demarreerde gelijk door en pakte 20 sec. voorsprong. Er kwamen nog 4 jongens bij Kevin aansluiten, zij werkten goed samen en bouwden hun voorsprong uit naar 40 sec. Er werd zo hard gereden dat Kevin uiteindelijk samen overbleef.
3 km voor de finish sloeg het noodlot toe, Kevin z’n ketting viel eraf, waardoor hij van z’n fiets afmoest. Hij kon z’n ketting er weer opleggen maar was zijn voorsprong kwijt. Hij finishte nog knap als 13e. Oliver en Jim moesten helaas na 30 km. de wedstrijd verlaten omdat ze teveel op achterstand kwamen.
Bij de 2e jaars was Vincent de enige die de wedstrijd uitgereden heeft.
Jordy had vorige week Lek a/d IJssel gereden en Oud-Gastel. Dit speelde hem nog parten, want de benen wilden niet, zodat hij voortijdig de wedstrijd moest verlaten.
Groet Kor Poldervaart
Zondag 15 april, Ronde van Oud Gastel
15. Thomas Hoole
38. Jordy Kabbedijk
49. Jari Kleijn
Zaterdag 14 april, Omloop Lek en IJssel
39. Kevin Inkelaar
Maandag 9 april, Ronde van Pollare, België
17. Kevin Inkelaar
Zaterdag 7 april, Jeugdronde van Piershil
22. Olivier van Pelt
Zaterdag 31 Maart, Omloop Noord West Overijssel, Genemuiden
43. Kevin Inkelaar
Zaterdag 24 maart, Flevotour, Kampen106. Vincent Ladeur
Zondag 18 maart, Meeus Race, Lierop
32. Kevin Inkelaar
Zondag 18 maart, Ronde van Woensdrecht
48. Jari Kleijn
Zaterdag 17 Maart, Omloop van de Reiger, België
61. Vincent Ladeur
Zondag 11 maart, Ronde van Essen, België
51. Thomas Hoole
De Nieuwelingen ploeg van PRC Delta is een weekje is iets anders gaan doen.
Al die saaie, koude en winderige polders hebben ze een tijdje thuis gelaten.
Ze zijn naar Spanje geweest en hebben zich daar lekker kunnen amuseren.
Kevin Inkelaar, Thomas Hoole, Jim Doornbosch, Vincent Ladeur en Jordy Kabbedijk zijn samen met junior Rico Laaij en ploegleider Kor Poldervaart een tijdje geleden het vliegtuig in gestapt.
Kevin Inkelaar, Thomas Hoole, Jim Doornbosch, Vincent Ladeur en Jordy Kabbedijk zijn samen met junior Rico Laaij en ploegleider Kor Poldervaart een tijdje geleden het vliegtuig in gestapt.
Een week veel duurtraining, hoge temperaturen en natuurlijk veel lol! In Spanje werden we begeleid door Eef Brand (voor de kenners ex eigenaar van brand spijkerbroeken). We hebben elke dag met Eef getraind. Niet altijd op de fiets, maar toch konden we op een dag na, elke dag banden slijten.
Het eten werd verzorgd door Antonio, een Italiaanse kok met een restaurant op ongeveer 1 km van ons huisje.
Het eten werd verzorgd door Antonio, een Italiaanse kok met een restaurant op ongeveer 1 km van ons huisje.
Hoe groot je hongerklop ook was, bij Antonio kreeg je de borden niet allemaal leeg! Soep, Brood, Spaghetti, Penne, zeebaars, Tiramisu of een bananensplit?? Bij Antonio kon het allemaal.
De trainingen gingen goed. Rustige trainingen van een uur werden in een half uur gedaan en rustig uittrappen met 32 gemiddeld was soms een beetje teveel van het goede!
We hebben een dag in een fitness/ zwembad / Spa doorgebracht. Dat was ook wel een keertje lekker. Een uurtje met toestellen werken, om daarna lekker met ze allen te gaan relaxen in het zwembad.
Dus, kort samen gevat hebben we het heel erg naar ons zin gehad. Ik kijk uit naar volgend jaar. Maar nu eerst het wielerseizoen!
Geschreven door:
Jim Doornbosch
1e jaars nieuweling
De trainingen gingen goed. Rustige trainingen van een uur werden in een half uur gedaan en rustig uittrappen met 32 gemiddeld was soms een beetje teveel van het goede!
We hebben een dag in een fitness/ zwembad / Spa doorgebracht. Dat was ook wel een keertje lekker. Een uurtje met toestellen werken, om daarna lekker met ze allen te gaan relaxen in het zwembad.
Dus, kort samen gevat hebben we het heel erg naar ons zin gehad. Ik kijk uit naar volgend jaar. Maar nu eerst het wielerseizoen!
Geschreven door:
Jim Doornbosch
1e jaars nieuweling
Het dagboek van een Nieuweling op trainingskamp in Spanje
Tja, dat klinkt best leuk als je ’s nachts om 2 uur in de auto zit op weg naar Charleroi. Zeker door de lekker pakkende titel natuurlijk…
Maar ja, op de eerste avond blijkt al snel dat dat enorm leuke plan toch niet echt helemaal goed uitvoerbaar is. Dus dan maar op een iets andere manier.
Dan sta je dus om 5 uur ’s nachts, met de hele ploeg, op een vliegveld ergens in België. En ja, om 5 uur ’s nachts kan zelfs het kleinste dingetje een enorm lachsalvo teweeg brengen. Laat ik geen namen noemen, maar op het moment dat een van de ouders van het toilet afkomt met een wc rol vastgeplakt aan zijn schoen, heb je weinig meer nodig natuurlijk.
En dan kom je aan in het heerlijk warme en zonnige Spanje. Van -10 naar +20 graden. Je wordt opgewacht door de begeleider van die week, Eef Brand, en dan op naar het huisje. Weinig te zeuren toch? Ja, dus wel. Fiets in elkaar zetten, omkleden en zorgen dat je om 13.00 allemaal op de fiets zit. Valt in principe nog best wel mee, tot het moment dat we met z’n allen niet lekker los gaan rijden, maar gewoon volle bak gaan rijden. Best wel grappig als je een ronde van anderhalf uur binnen een uurtje afrond, waardoor de trainer er nog een extra lusje bij moet gaan verzi nnen.
Op de woensdag een lekker dagje. Lekker warm en de eerste dag dat we een beetje gaan klimmen. Heerlijk naar boven, naar beneden, naar boven, naar beneden, naar boven en nog een keer naar beneden. Bij terugkomst iedereen doodmoe, en dan komt je ploegleider binnen: Jongens, ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik begin behoorlijk spierpijn in mn benen te krijgen. Al dat gekoppel in die auto, dat valt toch behoorlijk zwaar. Tja, en wat zeg je daar dan nou eens op, dan maar doen alsof je medelijden hebt: aaaah, arme Kor. Gaat het? Wilt u erover praten? Misschien een massage van een van de rondemissen van de rotondes. (even kort uitleggen: Op bijna elke rotonde in Spanje staan “de dames van lichte zeden”. Om toch maar binnen de wielersferen te blijven, hebben we deze dames maar rondemissen genoemd).
Op de donderdag een lange dag, rustig de uurtjes maken, en verder voor de rest niets bijzonders. Totdat we terugkwamen. Binnen de ploeg hebben we een jongen, die letterlijk nog geen bandje kan vervangen. Dit moest natuurlijk even geleerd worden. Drie kwartier voor een bandje is best lang. Zeker als diegene er achterkomt dat het bandje verkeerd om zit, en het nog een keer helemaal opnieuw moet gaan doen.
Tja, en dan regent het. Op naar de fitness. En wat ga je dan voor de afwisseling doen? Precies, je gaat spinnen. Een voordeel van deze fitness was een zwembad en een spa. Heerlijk even relaxed onderuit gaan zitten in de sauna en de stoomcabine.
En dan zaterdag. De beruchte klimdag. Niet echt bepaald mijn specialiteit. Maar als echt bikkel zijnde, sleep ik me daar wel doorheen. Een voordeel, als je naar boven gaat, mag je daarna ook weer naar beneden. En laat dat dan weer een van mijn “specialiteiten” zijn. Beginnen als laatste en als eerste aankomen is natuurlijk altijd leuk, zeker als je er een gat tussen laat.
Bij terugkomst de fietsen weer uit elkaar halen. En op een of andere magische manier passen de meeste fietsen dan ineens niet meer in de fietstas. En passen de meeste spullen ook niet meer in de koffer. We zullen het maar houden op moedermagie.
Uiteindelijk alles erin en ’s nachts weer om 4 uur opgestaan. Aan mij de geweldige taak om iedereen wakker te maken. En als je mensen om 4 uur wakker maakt, zeker bij jongeren, krijg je aardig wat scheldwoorden naar je hoofd. Aah, nu al? Flikker toch op man! Ja, ik hou ook van jou, en nou je nest uit! Blijft leuk.
Om dan maar op de ouderwets saaie manier te eindigen: een veilige landing gehad en allemaal weer op weg naar huis.
Het was een fantastische week. Veel lol, een perfecte begeleiding en een geweldige ploeg.
En dan kom je aan in het heerlijk warme en zonnige Spanje. Van -10 naar +20 graden. Je wordt opgewacht door de begeleider van die week, Eef Brand, en dan op naar het huisje. Weinig te zeuren toch? Ja, dus wel. Fiets in elkaar zetten, omkleden en zorgen dat je om 13.00 allemaal op de fiets zit. Valt in principe nog best wel mee, tot het moment dat we met z’n allen niet lekker los gaan rijden, maar gewoon volle bak gaan rijden. Best wel grappig als je een ronde van anderhalf uur binnen een uurtje afrond, waardoor de trainer er nog een extra lusje bij moet gaan verzi nnen.
Op de woensdag een lekker dagje. Lekker warm en de eerste dag dat we een beetje gaan klimmen. Heerlijk naar boven, naar beneden, naar boven, naar beneden, naar boven en nog een keer naar beneden. Bij terugkomst iedereen doodmoe, en dan komt je ploegleider binnen: Jongens, ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik begin behoorlijk spierpijn in mn benen te krijgen. Al dat gekoppel in die auto, dat valt toch behoorlijk zwaar. Tja, en wat zeg je daar dan nou eens op, dan maar doen alsof je medelijden hebt: aaaah, arme Kor. Gaat het? Wilt u erover praten? Misschien een massage van een van de rondemissen van de rotondes. (even kort uitleggen: Op bijna elke rotonde in Spanje staan “de dames van lichte zeden”. Om toch maar binnen de wielersferen te blijven, hebben we deze dames maar rondemissen genoemd).
Op de donderdag een lange dag, rustig de uurtjes maken, en verder voor de rest niets bijzonders. Totdat we terugkwamen. Binnen de ploeg hebben we een jongen, die letterlijk nog geen bandje kan vervangen. Dit moest natuurlijk even geleerd worden. Drie kwartier voor een bandje is best lang. Zeker als diegene er achterkomt dat het bandje verkeerd om zit, en het nog een keer helemaal opnieuw moet gaan doen.
Tja, en dan regent het. Op naar de fitness. En wat ga je dan voor de afwisseling doen? Precies, je gaat spinnen. Een voordeel van deze fitness was een zwembad en een spa. Heerlijk even relaxed onderuit gaan zitten in de sauna en de stoomcabine.
En dan zaterdag. De beruchte klimdag. Niet echt bepaald mijn specialiteit. Maar als echt bikkel zijnde, sleep ik me daar wel doorheen. Een voordeel, als je naar boven gaat, mag je daarna ook weer naar beneden. En laat dat dan weer een van mijn “specialiteiten” zijn. Beginnen als laatste en als eerste aankomen is natuurlijk altijd leuk, zeker als je er een gat tussen laat.
Bij terugkomst de fietsen weer uit elkaar halen. En op een of andere magische manier passen de meeste fietsen dan ineens niet meer in de fietstas. En passen de meeste spullen ook niet meer in de koffer. We zullen het maar houden op moedermagie.
Uiteindelijk alles erin en ’s nachts weer om 4 uur opgestaan. Aan mij de geweldige taak om iedereen wakker te maken. En als je mensen om 4 uur wakker maakt, zeker bij jongeren, krijg je aardig wat scheldwoorden naar je hoofd. Aah, nu al? Flikker toch op man! Ja, ik hou ook van jou, en nou je nest uit! Blijft leuk.
Om dan maar op de ouderwets saaie manier te eindigen: een veilige landing gehad en allemaal weer op weg naar huis.
Het was een fantastische week. Veel lol, een perfecte begeleiding en een geweldige ploeg.
Geschreven door:
Vincent Ladeur
2e jaars nieuweling
Vincent Ladeur
2e jaars nieuweling
Nieuwelingen op training in Limburg
Op zaterdag 28 januari zijn de nieuwelingen een dagje gaan trainen in de Limburgse heuvels.
Hoewel er de hele winter door getraind is door de nieuwelingen ( op de zaterdag met Erwin Poldervaart en op de zondag met Anton van Putten ), werd met deze trainingsdag het nieuwe seizoen ingeluid.
Om 08.45 uur werd er op de parkeerplaats van de PRC verzameld. Iedereen was er erbij, alleen Joost niet, want die was verhinderd.
Om 09.00 uur ging de groep, verdeeld over 4 auto’s op pad richting Limburg, waar op de parkeerplaats van de voetbalvereniging van Epen de laatste voorbereidingen werden getroffen en de fietsen werden klaargemaakt voor de tocht.
Na een praatje van ploegleider Kor Poldervaart, begonnen de jongens ( Vincent, Jordy, Kevin, Thomas, Jim, Jari en Olivier ) en Wijnand van Pelt aan een tocht die hen in 2 ½ uur tijd over een aantal van de bekende beklimmingen in het Limburgse land zouden leiden. Zo werden onder andere de Gulpenerberg, de Eyserbosweg, de Keuteberg, Sibbe-Grubbe, de Cauberg en de Bemelerberg beklommen.
Tijdens deze training kon ploegleider Kor zich al een beeld vormen van het niveau van de groep en van de conditie van de renners. Zo bleek dat Kor met Kevin en Thomas een paar echte klimmers in de groep heeft, dat Jim nog wat last had van een weekje wintersport met school, waar hij op vrijdag van was thuisgekomen en dat Jari voor een beginnend nieuweling, lange tijd mee kon met de groep. Pas op het eind moest hij afhaken en werd besloten hem het laatste stukje in de wagen mee te laten rijden.
Teruggekomen op de parkeerplaats in Epen was er nog een afsluitend praatje van de ploegleider en werd er een groepsfoto gemaakt. Daarna werd alles ingepakt en vertrok de groep weer naar huis.